វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ប្រយោគ

នាម· noun [ប្រ-យោក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

Learner aid: noun · [ប្រ-យោក] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ការប្រកប, ការប្រកបព្យាយាម, អាការៈសម្រាប់ប្រកបតាមទំនង។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ការប្រកប, ការប្រកបព្យាយាម, អាការៈសម្រាប់ប្រកបតាមទំនង។

២

ដំណើរពាក្យដែលមានសេចក្ដីគ្រប់គ្រាន់មួយសង្កាត់ៗ :

ឧទាហរណ៍

“សេចក្ដី ១ ប្រយោគ។”

៣

ប្រកបចិត្តឱ្យឱនទៅរកសេចក្ដីសង្វេគគិតរំពឹងដល់រូបកាយ :

ឧទាហរណ៍

“ឱ ពុទ្ធោ ពុទ្ធោ! ឈឺដុនដាបម្ល៉េះ ហើយនៅតែសើចលេងសប្បាយមិនប្រយោគរូប!”

៤

របៀបពាក្យដែលរៀបរៀងតាមមុនតាមក្រោយនៃភាសានីមួយៗ។

៥

(ម.ព. ល្បះសង្កត់ន័យ ក្នុង ល្បះ២)។

៦

ក្រុមសន្និបាតអ្នកត្រួតត្រាពិនិត្យការប្រឡង។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី

From Sanskrit and Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. បយោគ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់