វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សុប្រយោគ
នាម· noun [សុប-ប្រៈ-យោក]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [សុប-ប្រៈ-យោក] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីឈ្លាសវៃ; ការស្ទាត់ជំនាញ :
Learner aid: noun · [សុប-ប្រៈ-យោក] — From Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សេចក្ដីឈ្លាសវៃ; ការស្ទាត់ជំនាញ :
សេចក្ដីឈ្លាសវៃ; ការស្ទាត់ជំនាញ :
“ធ្វើការដោយសុប្រយោគ, មានសុប្រយោគ។”
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត
From Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.)