វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កញ្ជះកញ្ជាយ
កិរិយាសព្ទ, គុណនាម· verb, adjective [កញ់-ជះ-កញ់-ជាយ]
Learner aid: verb, adjective · [កញ់-ជះ-កញ់-ជាយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រាយឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; ចាយវាយទ្រព្យធនឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
Learner aid: verb, adjective · [កញ់-ជះ-កញ់-ជាយ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រាយឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; ចាយវាយទ្រព្យធនឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
រាយឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់; ចាយវាយទ្រព្យធនឥតសណ្ដាប់ធ្នាប់ :
“កុំកញ្ជះកញ្ជាយពេក, មនុស្សកញ្ជះកញ្ជាយ។”
(ប្រើជា ខ្ជះខ្ជាយ វិញក៏បាន)។