វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

កណ្ដាប់ចង្អេរ

នាម· noun [កន់-ដាប់-ចង់-អេ]

Learner aid: noun · [កន់-ដាប់-ចង់-អេ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ឫស្សីមួយបន្ទះ ដែលគេពត់ធ្វើជារង្វង់ ដើម្បីក្ដាប់មាត់ចង្អេរឱ្យរឹង។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ឫស្សីមួយបន្ទះ ដែលគេពត់ធ្វើជារង្វង់ ដើម្បីក្ដាប់មាត់ចង្អេរឱ្យរឹង។

២

ឈ្មោះឈើវល្លិមួយប្រភេទ ដើមធំ ច្រើនប្រើជាឧស, ជាថ្នាំ :

ឧទាហរណ៍

“ដើមកណ្ដាប់ចង្អេរ។”

៣

អវយវៈដែលជាកណ្ដាប់របស់ក្រពះសត្វស៊ីស្មៅ មានគោក្របីជាដើម។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់