វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កណ្ដុរប្រែង
នាម· noun [កន់-ដុល-ប្រែង]
Learner aid: noun · [កន់-ដុល-ប្រែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពួកកណ្ដុរដែលមានមាឌធំៗ ប៉ុនកំភួនជើង ហើយមានប្រែងដុះជុំជិតខ្លួន វាច្រើនរស់នៅតាមវាលស្រែដោយស៊ីគ្រាប់ស្រូវជាអាហារ។
