វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កណ្ដៀតក្អម
នាម· noun [កន់-ដៀត-ក្អម]
Learner aid: noun · [កន់-ដៀត-ក្អម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អវយវៈមនុស្សប៉ែកត្រង់ចង្កេះគឺត្រង់ប៉ែកដែលកណ្ដៀតអ្វីៗ មានក្អមជាដើម :
Learner aid: noun · [កន់-ដៀត-ក្អម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អវយវៈមនុស្សប៉ែកត្រង់ចង្កេះគឺត្រង់ប៉ែកដែលកណ្ដៀតអ្វីៗ មានក្អមជាដើម :
អវយវៈមនុស្សប៉ែកត្រង់ចង្កេះគឺត្រង់ប៉ែកដែលកណ្ដៀតអ្វីៗ មានក្អមជាដើម :
“ឈឺចុកត្រង់កណ្ដៀតក្អម។”