វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កណ្ដៀវ
នាម· noun [កន់-ដៀវ]
Learner aid: noun · [កន់-ដៀវ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានផ្លែខុប សម្រាប់ច្រូតស្រូវ, ច្រូតស្មៅជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានផ្លែខុប សម្រាប់ច្រូតស្រូវ, ច្រូតស្មៅជាដើម។
២
(សំនួន.) ឆ្នាំដែលធ្វើស្រូវមិនបាន គឺកណ្ដៀវនៅស្រណុកគ្មានអ្វីនឹងច្រូត។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់