វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កណ្ដេង
នាម· noun [កន់-ដេង]
Learner aid: noun · [កន់-ដេង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធូលីកករនៅបាតក្អមជាដើម :
Learner aid: noun · [កន់-ដេង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ធូលីកករនៅបាតក្អមជាដើម :
ធូលីកករនៅបាតក្អមជាដើម :
“កណ្ដេងធ្លះ, កណ្ដេងដី។”
ឈ្មោះភមរជាតិមួយប្រភេទពួកម្រោម មានមេធំជាងម្រោមបន្តិច, មិនចេះទិច, ត្រឹបយកដមនិងលំអងផ្កាដូចម្រោម ធ្វើសំបុកនៅក្នុងរន្ធដំបូក មានជ័រពណ៌សឬលឿង រឹងដូចជ័រចុង ហៅថា ជ័រកណ្ដេង (មានដោយស្រុក)។