វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

កតវេទី

គុណនាម, នាម· adjective, noun [កៈ-តៈ-វេ-ទី]មកពីភាសាបាលី

Learner aid: adjective, noun · [កៈ-តៈ-វេ-ទី] — From Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អ្នកដែលបានតប, ដែលគិតតែនឹងតបស្នងសងគុណដល់អ្នកមានគុណ :

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖កតវេទិនី

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

អ្នកដែលបានតប, ដែលគិតតែនឹងតបស្នងសងគុណដល់អ្នកមានគុណ :

ឧទាហរណ៍

“បុរសនោះជាកតវេទី។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា កតវេទិនី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី

From Pali.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា.)

បន្តរៀនទៀត