វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្ត្រង
នាម· noun [កន់-ត្រង]
Learner aid: noun · [កន់-ត្រង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះសត្វមួយប្រភេទក្នុងពួកទន្សង, ត្រកួត។
Learner aid: noun · [កន់-ត្រង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះសត្វមួយប្រភេទក្នុងពួកទន្សង, ត្រកួត។
ឈ្មោះសត្វមួយប្រភេទក្នុងពួកទន្សង, ត្រកួត។
ប្រដាប់សម្រាប់ត្រងឬច្រោះរបស់រាវ ឬម្សៅ :
“កន្ត្រងប្រហុក, កន្ត្រងម្សៅ។”
(ម.ព. ត្រង{¥¥}១{££} ផង)។