វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្ទក់កន្ទេញ
កិរិយាសព្ទ· verb [កន់-ទក់-កន់-ទេញ]
Learner aid: verb · [កន់-ទក់-កន់-ទេញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រំអុក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
រំអុក :
ឧទាហរណ៍
“កូនខ្ញុំវាចេះតែកន្ទក់កន្ទេញឱ្យខ្ញុំទិញមួកឱ្យវា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់