វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កាតៅ
នាម· noun [កា-តៅ]
Learner aid: noun · [កា-តៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ត្បាញដោយលួសស្ពាន់ល្អិត មានកណ្ដាប់ជុំវិញខ្ពស់ឡើង មានសណ្ឋានជាតៅសម្រាប់រែងវត្ថុជាផង់ មានម្សៅជាដើម។
Learner aid: noun · [កា-តៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ត្បាញដោយលួសស្ពាន់ល្អិត មានកណ្ដាប់ជុំវិញខ្ពស់ឡើង មានសណ្ឋានជាតៅសម្រាប់រែងវត្ថុជាផង់ មានម្សៅជាដើម។
ប្រដាប់ត្បាញដោយលួសស្ពាន់ល្អិត មានកណ្ដាប់ជុំវិញខ្ពស់ឡើង មានសណ្ឋានជាតៅសម្រាប់រែងវត្ថុជាផង់ មានម្សៅជាដើម។