វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនកណ្ដុរ
នាម· noun [កូន-កន់-ដុល]
Learner aid: noun · [កូន-កន់-ដុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះរោគដុំមួយយ៉ាង មានសណ្ឋានប្រហែលនឹងគ្រាប់ខ្នុរ ច្រើនកើតនៅមណ្ឌល-ក, ក្រលៀន, ក្លៀក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះរោគដុំមួយយ៉ាង មានសណ្ឋានប្រហែលនឹងគ្រាប់ខ្នុរ ច្រើនកើតនៅមណ្ឌល-ក, ក្រលៀន, ក្លៀក :
ឧទាហរណ៍
“ឡើងកូនកណ្ដុរនៅក។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់