វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្ដុល
នាម· noun [ក្ដុល]
Learner aid: noun · [ក្ដុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានប្រហែលនឹងថ្កូវ, តែសាច់ដើមមានពណ៌លឿងដូចខ្នុរ :
Learner aid: noun · [ក្ដុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានប្រហែលនឹងថ្កូវ, តែសាច់ដើមមានពណ៌លឿងដូចខ្នុរ :
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានប្រហែលនឹងថ្កូវ, តែសាច់ដើមមានពណ៌លឿងដូចខ្នុរ :
“ដើមក្ដុល។”
ទាល់, រួញ, ទាល់ប្រាជ្ញាគំនិត គឺលូតមិនរួច, គិតមិនឃើញ :
“ក្ដុលគំនិត, គំនិតក្ដុល។”