Learner aid: noun · [ខ្យល់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សភាវៈដែលបក់, ដែលផាត់ទៅមកតាមធម្មតាលោក គឺរំជួលអាកាស។ ពាក្យនេះស្រុកខ្លះហៅ ខ្ចរ (អ.ថ. ខ្ចល់)។ បើហៅដូច្នេះ ដូចជាមានន័យសមដែរ ព្រោះមកពីភាសា សំ.បា. "ខចរ ប្រែថា សភាវៈ ឬដំណើរទៅតាមអាកាស " ប៉ុន្តែយើងកែឱ្យហៅ ខ្ចរ វិញពុំកើតទេ ព្រោះយើងប្រើជា ខ្យល់ មកយូរហើយ។
សភាវៈដែលបក់, ដែលផាត់ទៅមកតាមធម្មតាលោក គឺរំជួលអាកាស។ ពាក្យនេះស្រុកខ្លះហៅ ខ្ចរ (អ.ថ. ខ្ចល់)។ បើហៅដូច្នេះ ដូចជាមានន័យសមដែរ ព្រោះមកពីភាសា សំ.បា. "ខចរ ប្រែថា សភាវៈ ឬដំណើរទៅតាមអាកាស " ប៉ុន្តែយើងកែឱ្យហៅ ខ្ចរ វិញពុំកើតទេ ព្រោះយើងប្រើជា ខ្យល់ មកយូរហើយ។
ខ្យល់បក់វិលខ្លាំងនៅមួយកន្លែងឬចល័តមានរាងដូចសសរឈរឬសាជីផ្ងារដែលកើតមាននៅលើផ្ទៃដីឬផ្ទៃទឹក :
“ខ្យល់កួចច្រើនកើតនៅដើមរដូវវស្សា។”
(ភូមិ.) ឈ្មោះខ្យល់រដូវនៅអាស៊ីខាងត្បូងនិងអាស៊ីភាគអាគ្នេយ៍។ ចន្លោះខែឧសភានិងកញ្ញា ខ្យល់បក់ពីទិសនិរតី (រដូវភ្លៀង) ហើយចាប់ពីខែតុលាដល់មេសា ខ្យល់បក់ពីទិសឦសាន (រដូវប្រាំង)។
(សំនួន.) វក់, ងប់ងល់នឹងអ្វីមួយ :
“គាត់ជក់ខ្យល់ហើយ មិនអាចអ្នកណាឃាត់គាត់បានទេ។”
ពាក្យសាមញ្ញសំដៅលើឧស្ម័នផ្សេងៗ :
“ផ្សារខ្យល់ គឺផ្សារដោយប្រើឧស្ម័នអ៊ីដ្រូសែន។”
