វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គ
ន. [គ]
តួព្យញ្ជនៈទី៣នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៣ក្នុងវគ្គទី១។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [k] ជាព្យញ្ជនៈរនាំងក្រអូម ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ សិថិល អឃោសៈ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
តួព្យញ្ជនៈទី៣នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៣ក្នុងវគ្គទី១។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [k] ជាព្យញ្ជនៈរនាំងក្រអូម ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ សិថិល អឃោសៈ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឥតសម្ដី :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សគ។”
៣
ឥតសូរ (ចំពោះលោហជាតិ) :
ឧទាហរណ៍
“ប្រាក់គ។”
៤
ឈ្មោះឈើជាដំណាំ ផ្លែមានសរសៃជាប៉ុយសំឡីសម្រាប់ច្រកញាត់ខ្នើយ, កែប, ពូក ជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះសម្ពុទ្ធទ្រង់បញ្ញត្ត ហាមមិនឱ្យភិក្ខុសាមណេរប្រើប្រាស់ពូកញាត់សំឡីគ, ទ្រង់អនុញ្ញាតឱ្យប្រើពូកញាត់ស្មៅ, ញាត់ជក់ដូងជាដើមបាន, ឯកែប, ខ្នើយឱ្យញាត់សំឡីគបាន។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
1
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់