វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

គុណធម៌

នាម· noun [គុ-ណៈ-ធ័រ]

Learner aid: noun · [គុ-ណៈ-ធ័រ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ធម៌ដែលមានដំណើរចម្រើនសេចក្ដីសុខទុក្ខតាមជាន់តាមថ្នាក់ បានខាងអំពើល្អ អាក្រក់ គឺបុណ្យបាបដែលបុគ្គលធ្វើ។ សេចក្ដីល្អ, សេចក្ដី បរិសុទ្ធិ, សេចក្ដីអាណិត, ប្រណី ...។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ
១

ធម៌ដែលមានដំណើរចម្រើនសេចក្ដីសុខទុក្ខតាមជាន់តាមថ្នាក់ បានខាងអំពើល្អ អាក្រក់ គឺបុណ្យបាបដែលបុគ្គលធ្វើ។ សេចក្ដីល្អ, សេចក្ដី បរិសុទ្ធិ, សេចក្ដីអាណិត, ប្រណី ...។

២

ទំនោរនិងលក្ខណៈគុណធម៌ដែលកើតឡើងពីឧបនិស្ស័យមូលដ្ឋាននៃធម្មជាតិពិតរបស់មនុស្ស ដូចជា សេចក្ដីករុណា ចិត្តសប្បុរស ចិត្តប្រណី ចិត្តទូលាយជាដើម ហើយវាមិនជាអ្វីដែលត្រូវបានគេបណ្ដុះដោយចេតនាទេ :

ឧទាហរណ៍

“គុណធម៌ធម្មជាតិជាមូលដ្ឋាននៃទំនាក់ទំនងគ្រួសារនិងទំនាក់ទំនងមិត្តភក្ដិ។”

៣

គុណធម៌ដែលលេចចេញមកជាលទ្ធផលនៃល្បិចដ៏ប៉ិនប្រសប់ និងការអប់រំ ដែលគេទទួលបានក្នុងអំឡុងពេលដ៏យូរ ដូចជា យុត្តិធម៌ ស្វាមីភក្ដិ សេចក្ដីស្មោះត្រង់ជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“គុណធម៌សិប្បនិម្មិត គឺជាតម្រូវការចាំបាច់ចំពោះជីវិតសង្គមដ៏ទូលំទូលាយ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់