វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

គុណូបការៈ

នាម· noun [គុ-ណូ-ប៉ៈ-កា-រ៉ៈ](<គុណ + ឧបការ)

Learner aid: noun · [គុ-ណូ-ប៉ៈ-កា-រ៉ៈ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

សេចក្ដីទំនុកបម្រុង, អនុគ្រោះដោយគុណ គឺសេចក្ដីទំនុកបម្រុងឱ្យល្អ, ឱ្យដុះដាលចម្រើន; ហៅថា ឧបការគុណ វិញក៏បាន។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖គុណោបការៈ
ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

សេចក្ដីទំនុកបម្រុង, អនុគ្រោះដោយគុណ គឺសេចក្ដីទំនុកបម្រុងឱ្យល្អ, ឱ្យដុះដាលចម្រើន; ហៅថា ឧបការគុណ វិញក៏បាន។

២

ឧត្តមភាពឬតម្លៃដែលសក្ដិសមនឹងទទួលបានការតបស្នងជារង្វាន់ឬកិត្តិយស : គុណូបការៈចែកចេញជាពីរគឺ គុណូបការៈសីលធម៌ ដូចជា គុណធម៌ ជាដើម និងគុណូបការៈមិនមែនសីលធម៌ ដូចជា ជំនាញ បំណិន ជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“គុណូបការៈជាគុណសម្បត្តិដែលត្រូវគោរពនិងកោតសរសើរ។”

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(<គុណ + ឧបការ)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (<គុណ + ឧបការ)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ