វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឃ្មោះ
នាម· noun [ឃ្មោះ]
Learner aid: noun · [ឃ្មោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងវាយដំប្រគំធ្វើដោយសំរឹទ្ធិ, ដោយស្ពាន់ មានសណ្ឋានដូចគងធំ តែគ្មានដោះ :
Learner aid: noun · [ឃ្មោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រឿងវាយដំប្រគំធ្វើដោយសំរឹទ្ធិ, ដោយស្ពាន់ មានសណ្ឋានដូចគងធំ តែគ្មានដោះ :
គ្រឿងវាយដំប្រគំធ្វើដោយសំរឹទ្ធិ, ដោយស្ពាន់ មានសណ្ឋានដូចគងធំ តែគ្មានដោះ :
“គេវាយឃ្មោះឱ្យកូនប្រុសកូនស្រីចេញមក (អាពាហ៍ពិពាហ៍)។”