វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឃ្មោះ

នាម· noun [ឃ្មោះ]

Learner aid: noun · [ឃ្មោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

គ្រឿងវាយដំប្រគំធ្វើដោយសំរឹទ្ធិ, ដោយស្ពាន់ មានសណ្ឋានដូចគងធំ តែគ្មានដោះ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

គ្រឿងវាយដំប្រគំធ្វើដោយសំរឹទ្ធិ, ដោយស្ពាន់ មានសណ្ឋានដូចគងធំ តែគ្មានដោះ :

ឧទាហរណ៍

“គេវាយឃ្មោះឱ្យកូនប្រុសកូនស្រីចេញមក (អាពាហ៍ពិពាហ៍)។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់