វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ចន្ទល់ភ្នំ

នាម· noun [ចន់-ទល់-ភ្នំ]

Learner aid: noun · [ចន់-ទល់-ភ្នំ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

រុក្ខជាតិម្យ៉ាងដែលដុះនៅក្នុងទឹក ឬដីសើម, មានដើមទោលមានស្លឹកពណ៌បៃតង តូចស្តើង មូល ហើយឆែកជាបីឬជាបួន អាចយកមកធ្វើជាបន្លែ ឬជាឱសថព្យាបាលជំងឺផ្សេងៗបាន :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

រុក្ខជាតិម្យ៉ាងដែលដុះនៅក្នុងទឹក ឬដីសើម, មានដើមទោលមានស្លឹកពណ៌បៃតង តូចស្តើង មូល ហើយឆែកជាបីឬជាបួន អាចយកមកធ្វើជាបន្លែ ឬជាឱសថព្យាបាលជំងឺផ្សេងៗបាន :

ឧទាហរណ៍

“ដើមចន្ទល់ភ្នំច្រើនដុះក្នុងស្រែដែលមានដក់ទឹក។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(អ្នកខ្លះហៅថា ម្ជុលភ្នំ, ចន្ទល់មេឃ ក៏មាន)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់