វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ចន្លោង

នាម· noun [ចន់-ឡោង]

Learner aid: noun · [ចន់-ឡោង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទីកំណត់ចំណាំ, របស់ដែលគេឆ្លោងជាការចំណាំ ឬសម្គាល់ទុក, គ្រឿងសម្គាល់ដែលគេដាក់តាំងសម្រាប់តម្រង់បាញ់ ឬគ្រឿងសម្គាល់សម្រាប់បាញ់, សព្វថ្ងៃហៅផ្ទាំងស៊ីប។ រូបសំណាកតំណាងមនុស្សដែលគេធ្វើដោយធាងដូង ឬស្មៅ ឬក៏ចំបើងមានពាក់អាវស្លៀកខោចាស់ៗ ឱ្យមានរាងដូចទីងមោង ហើយយកទៅដោតឆ្លោងក្នុងស្រែ ឬចម្ការ សម្រាប់បង្អើល ឬបន្លាចសត្វចង្រៃដែលស៊ីដំណាំ ឬស្រូវ :

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ទីកំណត់ចំណាំ, របស់ដែលគេឆ្លោងជាការចំណាំ ឬសម្គាល់ទុក, គ្រឿងសម្គាល់ដែលគេដាក់តាំងសម្រាប់តម្រង់បាញ់ ឬគ្រឿងសម្គាល់សម្រាប់បាញ់, សព្វថ្ងៃហៅផ្ទាំងស៊ីប។ រូបសំណាកតំណាងមនុស្សដែលគេធ្វើដោយធាងដូង ឬស្មៅ ឬក៏ចំបើងមានពាក់អាវស្លៀកខោចាស់ៗ ឱ្យមានរាងដូចទីងមោង ហើយយកទៅដោតឆ្លោងក្នុងស្រែ ឬចម្ការ សម្រាប់បង្អើល ឬបន្លាចសត្វចង្រៃដែលស៊ីដំណាំ ឬស្រូវ :

ឧទាហរណ៍

“យកចន្លោងចម្ការទៅឆ្លោងស្រែ ដើម្បីបន្លាចចាបកុំឱ្យវាស៊ីស្រូវស្រាលទើបនឹងទុំថ្មីៗ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
ប្រយោគនាមប្រាជ្ញានាមផ្កាកិរិយាសព្ទ