វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆែប
កិរិយាសព្ទ· verb [ឆែប]
Learner aid: verb · [ឆែប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
របេះមុខ, របេះហាម។
Learner aid: verb · [ឆែប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
របេះមុខ, របេះហាម។
របេះមុខ, របេះហាម។
ដែលរបេះមុខ, របេះហាម :
“ចានឆែប, កាំបិតឆែប, ចបឆែប។”
ផ្គាប់ផ្គុននាយអាយឱ្យតែខាងបានស្រួល។
ឆែបគ្រហួង។
បបូរមាត់ដែលដាច់ឬដែលខ្វះពីកំណើតមានសណ្ឋានជារង្វះច្រហ។
(ម.ព. ឆែបមាត់)។
(ម.ព. ឆួង ផង)។