វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្កួត!
ឧទានសព្ទ· interjection [ឆ្កួត]
Learner aid: interjection · [ឆ្កួត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ពាក្យពោលបង្អាប់, បន្ទច់បង្អាក់, ជេរបង្អាប់ដោយប្រដូចនឹងមនុស្សឆ្កួត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ពាក្យពោលបង្អាប់, បន្ទច់បង្អាក់, ជេរបង្អាប់ដោយប្រដូចនឹងមនុស្សឆ្កួត :
ឧទាហរណ៍
“គ្នាទើបនឹងនិយាយបានពីរបីម៉ាត់ គាត់ស្រែកគំហកឱ្យគ្នាថា ឆ្កួត!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់