វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្កៀល
កិរិយាសព្ទ· verb [ឆ្កៀល]
Learner aid: verb · [ឆ្កៀល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្វេះកកាយគាស់អ្វីៗ ដោយម្រាមដៃ, ចុងកាំបិតឬដែកស្រួចជាដើម។
Learner aid: verb · [ឆ្កៀល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្វេះកកាយគាស់អ្វីៗ ដោយម្រាមដៃ, ចុងកាំបិតឬដែកស្រួចជាដើម។
ខ្វេះកកាយគាស់អ្វីៗ ដោយម្រាមដៃ, ចុងកាំបិតឬដែកស្រួចជាដើម។
កុហកបង្វិលដូចគេឆ្កៀលក្រសាំង ឱ្យគេឃើញពុតភ្លាមៗ។