វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្កៀស
កិរិយាសព្ទ· verb [ឆ្កៀស]
Learner aid: verb · [ឆ្កៀស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កៀសឆ្កៀល :
Learner aid: verb · [ឆ្កៀស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
កៀសឆ្កៀល :
កៀសឆ្កៀល :
“ឆ្កៀសអំបុក។”
កៀសជម្រុះ, កៀសទម្លាក់ :
“ឆ្កៀសចន្លុះ។”
(ព.ប្រ.) ដាស់តឿនឬស្ដីប្រដៅទៅនៅតែដដែល។