វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្កែស្រែង
នាម· noun [ឆ្កែ-ស្រែង]
Learner aid: noun · [ឆ្កែ-ស្រែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សំបកក្រាស់សាច់ធូរជ្រោក ច្រើនប្រើជាថ្នាំបង្ហុយដំបៅ ដែលកើតដោយរបួស ឬរូស, កោសលាយនឹងថ្នាំឯទៀត ជក់កែរោគឫសដូងខ្យល់។
