វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្ងាញ់
គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [ឆ្ងាញ់]
Learner aid: adverb, adjective · [ឆ្ងាញ់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលមានរសជាតិគាប់មាត់ ឬដែលមានក្លិនគាប់ច្រមុះ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានរសជាតិគាប់មាត់ ឬដែលមានក្លិនគាប់ច្រមុះ :
ឧទាហរណ៍
“សម្លឆ្ងាញ់, ក្លិនឆ្ងាញ់; ស៊ីឆ្ងាញ់, ធុំក្លិនឆ្ងាញ់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់