វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្នាប់មាត់
នាម· noun [ឆ្នាប់-មាត់]
Learner aid: noun · [ឆ្នាប់-មាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រសអាហារដែលចាប់មាត់, ត្រូវមាត់, ពីសា (ម.ប្រ., ច្រើនប្រើថា ចាប់មាត់)។
Learner aid: noun · [ឆ្នាប់-មាត់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
រសអាហារដែលចាប់មាត់, ត្រូវមាត់, ពីសា (ម.ប្រ., ច្រើនប្រើថា ចាប់មាត់)។
រសអាហារដែលចាប់មាត់, ត្រូវមាត់, ពីសា (ម.ប្រ., ច្រើនប្រើថា ចាប់មាត់)។