វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឆ្នឹម
នាម· noun [ឆ្នឹម]
Learner aid: noun · [ឆ្នឹម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គំនរកណ្ដាប់ស្រូវទុំដែលគេរៀបជារបៀបខ្ពស់ត្រឹមត្រង់ ផ្អាប់ទុកឱ្យងាយបោកងាយបែន គឺឱ្យគ្រាប់ស្រូវជ្រុះអស់ :
Learner aid: noun · [ឆ្នឹម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គំនរកណ្ដាប់ស្រូវទុំដែលគេរៀបជារបៀបខ្ពស់ត្រឹមត្រង់ ផ្អាប់ទុកឱ្យងាយបោកងាយបែន គឺឱ្យគ្រាប់ស្រូវជ្រុះអស់ :
គំនរកណ្ដាប់ស្រូវទុំដែលគេរៀបជារបៀបខ្ពស់ត្រឹមត្រង់ ផ្អាប់ទុកឱ្យងាយបោកងាយបែន គឺឱ្យគ្រាប់ស្រូវជ្រុះអស់ :
“កណ្ដាប់ ២ ឆ្នឹម, ឆ្នឹមកណ្ដាប់រលំរេលដោយត្រូវខ្យល់ព្យុះធំបោកបក់។”