វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈ្នួល
នាម· noun [ឈ្នួល]
Learner aid: noun · [ឈ្នួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ថ្លៃដែលជួល; មនុស្សដែលជួលមកប្រើ, កូនឈ្នួល :
Learner aid: noun · [ឈ្នួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ថ្លៃដែលជួល; មនុស្សដែលជួលមកប្រើ, កូនឈ្នួល :
ថ្លៃដែលជួល; មនុស្សដែលជួលមកប្រើ, កូនឈ្នួល :
“គេយកឈ្នួល ២០ រៀលក្នុងមួយថ្ងៃ; រកឈ្នួលឱ្យបានពីរនាក់។”
(ម.ព. ឈ្នួល)។