វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈ្លៀស
កិរិយាសព្ទ· verb [ឈ្លៀស]
Learner aid: verb · [ឈ្លៀស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្កាត់កែនយកពាហនៈឬយកមនុស្សមកប្រើជារាជការបណ្ដើរសិន ដោយបន្ទាន់ការប្រញឹកប្រញាប់ :
Learner aid: verb · [ឈ្លៀស]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្កាត់កែនយកពាហនៈឬយកមនុស្សមកប្រើជារាជការបណ្ដើរសិន ដោយបន្ទាន់ការប្រញឹកប្រញាប់ :
ស្កាត់កែនយកពាហនៈឬយកមនុស្សមកប្រើជារាជការបណ្ដើរសិន ដោយបន្ទាន់ការប្រញឹកប្រញាប់ :
“ឈ្លៀសរទេះ, ឈ្លៀសគោ, ឈ្លៀសមនុស្ស។”