វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈ្លោះ
កិរិយាសព្ទ· verb [ឈ្លោះ]
Learner aid: verb · [ឈ្លោះ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
និយាយប្រកែកតបតជាពាក្យផរុសវាទទៅវិញទៅមកដោយកំហឹង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
និយាយប្រកែកតបតជាពាក្យផរុសវាទទៅវិញទៅមកដោយកំហឹង។
២
ជជែកគ្នាយកឈ្នះយកចាញ់ដោយកំហឹង :
ឧទាហរណ៍
“បុរសពីរនាក់ឈ្លោះប្រកែកគ្នាបែកផ្សែង។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់