វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ញ
ន. [ញ]
តួព្យញ្ជនៈទី១០នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៥ក្នុងវគ្គទី២។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [ ɲ] ជាព្យញ្ជនៈក្រអូម ខ្យល់ច្រមុះ សូរស្ទះ ឃោសៈ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
តួព្យញ្ជនៈទី១០នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី៥ក្នុងវគ្គទី២។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [ ɲ] ជាព្យញ្ជនៈក្រអូម ខ្យល់ច្រមុះ សូរស្ទះ ឃោសៈ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឈ្មោះឈើមានផ្លែប្រើជាថ្នាំឬជាអាហារ ស្លឹកក៏ប្រើជាអាហារបាន; ញមានពីរប្រភេទគឺ ញស្រុក មួយ, ញព្រៃ មួយ; ញព្រៃ នឹងប្រើផ្លែឬស្លឹកជាអាហារពុំបានទេ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ដែលមានសណ្ឋានដូចផ្លែ ញ :
ឧទាហរណ៍
“ដោះញ, ស្ត្រីដោះញ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ប្រើចំពោះតែដោះស្ត្រី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់