វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ដែកគោល

នាម· noun [ដែក-គោល]

Learner aid: noun · [ដែក-គោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ដែកមានសណ្ឋានមូលតូចទ្រវែងមានក្បាល ខាងចុងស្រួចសម្រាប់បោះភ្ជាប់អ្វីៗ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៣ ន័យ

១

ដែកមានសណ្ឋានមូលតូចទ្រវែងមានក្បាល ខាងចុងស្រួចសម្រាប់បោះភ្ជាប់អ្វីៗ។

២

(ម.ព. ដែកគោលបេតុង)។

៣

ដែកគោលម៉្យាងធ្វើពីដែកថែបរឹងជាងដែកគោលធម្មតា ប្រើដំបញ្ចូលក្នុងបេតុង :

ឧទាហរណ៍

“គេប្រើដែកគោលបេតុងសម្រាប់ដំទម្លុះជញ្ជាំងឥដ្ឋ ឬដំទប់ក្ដារពុម្ព។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(វេវ. ដែកគោលថែប)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

បន្តរៀនទៀត