វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឋិតថេរ
គុ. [ឋិត-ថេ]
ដែលឋិតនៅយូរ, អង្វែង; ដែលតាំងនៅមាំមួន, ខ្ជាប់ខ្ជួន; ដែលជាប់បានយូរ; ស្ថាពរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឋិតនៅយូរ, អង្វែង; ដែលតាំងនៅមាំមួន, ខ្ជាប់ខ្ជួន; ដែលជាប់បានយូរ; ស្ថាពរ :
ឧទាហរណ៍
“របស់ឋិតថេរ, ការងារឋិតថេរ។”
២
ដែលមានជាប់យូរមកហើយ មិនដែលដាច់, មិនដែលឈប់ :
ឧទាហរណ៍
“ធ្វើការឋិតថេរ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់