វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តុង
ន. [តុង]
ធុង ឬលូសម្រាប់ដាក់ផង់ស៊ីម៉ងត៍, ដាក់ដែកគោល, ដាក់ស្រាទំពាំងបាយជូរ ជាដើម :
ធុង ឬលូសម្រាប់ដាក់ផង់ស៊ីម៉ងត៍, ដាក់ដែកគោល, ដាក់ស្រាទំពាំងបាយជូរ ជាដើម :
ធុង ឬលូសម្រាប់ដាក់ផង់ស៊ីម៉ងត៍, ដាក់ដែកគោល, ដាក់ស្រាទំពាំងបាយជូរ ជាដើម :
“ស៊ីម៉ងត៍ ១ តុង។”
ប្រាក់ដែលហូតយកពីអ្នកជើងល្បែង បៀ, ប៉ោ, ថួ ជាដើម ដែលឈ្នះជាប្រយោជន៍ដល់នាយបន :
“ហូតយកតុងបៀ។”