វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្ងាន់
នាម· noun [ថ្ងាន់]
Learner aid: noun · [ថ្ងាន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សន្តានទន្លា តែដុះនៅដីគោក ដំបូក ទួល ត្រួយនិងផ្កាជ្រក់ធ្វើជាអាហារបាន។
Learner aid: noun · [ថ្ងាន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សន្តានទន្លា តែដុះនៅដីគោក ដំបូក ទួល ត្រួយនិងផ្កាជ្រក់ធ្វើជាអាហារបាន។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សន្តានទន្លា តែដុះនៅដីគោក ដំបូក ទួល ត្រួយនិងផ្កាជ្រក់ធ្វើជាអាហារបាន។