វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្នក់
[ថ្នក់]
Learner aid: [ថ្នក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចុងកំនួចសំពត់ត្រង់ទីប្រជុំដែលស្លៀកខាងមុខ :
Learner aid: [ថ្នក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ចុងកំនួចសំពត់ត្រង់ទីប្រជុំដែលស្លៀកខាងមុខ :
ចុងកំនួចសំពត់ត្រង់ទីប្រជុំដែលស្លៀកខាងមុខ :
“ថ្នក់សំពត់។”
ចុងក្រមាឬសំពត់ដែលចងកួចឱ្យមានសណ្ឋានផតយុល សម្រាប់ដក់អ្វីៗ :
“ដាក់ផ្លែកន្ទួតក្នុងថ្នក់, គ្រាប់ពោតមួយថ្នក់។”
កន្លែងដែលផត, ខូង, ផតយុល :
“ថ្នក់ថ្នង, ថ្នក់ឈ្នក់, ថ្នក់ផ្លូវ, ថ្នក់ខ្សែខ្លែង។”