ថ្នល់ទទឹង

Learner aid: noun · [ថ្នល់-ទ-ទឹង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ទីប្រជុំថ្នល់វែងៗ ខ្វែងជាបួន; ហៅបានចំពោះតែថ្នល់ក្រៅពីក្រុង។ ហៅថា ថ្នល់បែកបួន ឬ ថ្នល់ត្រឡែងកែង ឬក៏ ថ្នល់ត្រឡែងកែងបួន ដូចជាហៅផ្លូវខ្វែងក្នុងក្រុងដែរក៏បាន។