វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្នឹក
គុណនាម, គុណកិរិយា· adjective, adverb [ថ្នឹក]
Learner aid: adjective, adverb · [ថ្នឹក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលអាចអូសដឹកនាំអ្វីៗ បានដោយស្រួល; ប្រសប់, ស្ទាត់ដោយធ្លាប់ :
Learner aid: adjective, adverb · [ថ្នឹក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលអាចអូសដឹកនាំអ្វីៗ បានដោយស្រួល; ប្រសប់, ស្ទាត់ដោយធ្លាប់ :
ដែលអាចអូសដឹកនាំអ្វីៗ បានដោយស្រួល; ប្រសប់, ស្ទាត់ដោយធ្លាប់ :
“គោថ្នឹក, មនុស្សថ្នឹក, ធ្វើការថ្នឹក, ប្រើថ្នឹក។”