វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្នោល
នាម· noun [ថ្នោល]
Learner aid: noun · [ថ្នោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើឬឫស្សី សម្រាប់ប្រើដោល។
Learner aid: noun · [ថ្នោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើឬឫស្សី សម្រាប់ប្រើដោល។
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើឬឫស្សី សម្រាប់ប្រើដោល។
ជើងធំខាងមុខពីររបស់បង្កងដែលមានតង្កៀបក៏ហៅ ថ្នោល ដែរ។