វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ថ្នោល

នាម· noun [ថ្នោល]

Learner aid: noun · [ថ្នោល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើឬឫស្សី សម្រាប់ប្រើដោល។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើឬឫស្សី សម្រាប់ប្រើដោល។

២

ជើងធំខាងមុខពីររបស់បង្កងដែលមានតង្កៀបក៏ហៅ ថ្នោល ដែរ។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់