វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទក
គុ. [ទក]
ដែលតាមធម្មតា តែងតែមានមួយគូពីកំណើត, ក៏បែរជាកើតមានតែមួយឬតែម្ខាងទៅវិញ :
ដែលតាមធម្មតា តែងតែមានមួយគូពីកំណើត, ក៏បែរជាកើតមានតែមួយឬតែម្ខាងទៅវិញ :
ដែលតាមធម្មតា តែងតែមានមួយគូពីកំណើត, ក៏បែរជាកើតមានតែមួយឬតែម្ខាងទៅវិញ :
“ភ្លុកទក; ដំរីមានភ្លុកទក។”
(គេច្រើនហៅតែ អាទក; អណ្ឌទក អណ្ឌៈបុរស; បើគោឬក្របីជាដើមគេហៅ អណ្ឌៈត្មោល, ព.សា. ថា ពងត្មោល)។