វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទង
[ទង]
ធាងតូចដែលកាន់ផ្លែមកជាប់នឹងមែក ឬជាប់ផ្ទាល់នឹងដើម :
ធាងតូចដែលកាន់ផ្លែមកជាប់នឹងមែក ឬជាប់ផ្ទាល់នឹងដើម :
ធាងតូចដែលកាន់ផ្លែមកជាប់នឹងមែក ឬជាប់ផ្ទាល់នឹងដើម :
“បេះផ្លែជាប់ទាំងទង។”
អ្វីៗដែលមានរូបជាវល្លិក៏ហៅ ទង ដែរ :
“ទងត្រឡាច, ទងល្ពៅ, ទងដំឡូង, ទងម្លូ។ល។”
(ព.ប្រ.) ទំនង, លំអាន, ហេតុការណ៍; ច្រើននិយាយថា :
“ដើមទង, ទាក់ទង។”