វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទ្រនំ
ន. [ទ្រ-នំ]
ទីដែលសត្វស្លាបតែងទំ :
ទីដែលសត្វស្លាបតែងទំ :
ទីដែលសត្វស្លាបតែងទំ :
“កុកហើររកទ្រនំ។”
គេបានភរិយាជាអ្នកមានទ្រព្យស្ដុកស្ដម្ភ ឥតព្រួយពីក្រទ័ល។
“”
គេមានទីសម្នាក់ស្ដុកស្ដម្ភមិនព្រួយបារម្ភពីការលំបាក។
“”
(ព.ប្រ.) ដែលគេមានផ្ទះធំទូលំទូលាយមានទ្រព្យសម្រាប់ចាយវាយគ្រប់គ្រាន់។
“”