វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ធ្មេញ

នាម· noun [ធ្មេញ]

Learner aid: noun · [ធ្មេញ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

អាការៈក្នុងមាត់ សម្រាប់ខាំទំពា។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

អាការៈក្នុងមាត់ សម្រាប់ខាំទំពា។

២

ធ្មេញដំបូងរបស់ទារក ដែលដុះនៅអាយុ ៥ទៅ ៦ខែ ហើយច្រើនបាក់ទៅវិញនៅអាយុ ៦ទៅ ៧ឆ្នាំ។ ច្រើនហៅថា ធ្មេញព្រៃ ឬ ធ្មេញទឹកដោះ ក៏មាន :

ឧទាហរណ៍

“ការធ្វើអនាម័យមាត់របស់ទារកគួរចាប់ផ្ដើមតាំងពីទារកមិនទាន់ដុះធ្មេញកំណើត។”

៣

(ម.ព ធ្មេញកំណើត)។

៤

(ម.ព ធ្មេញកំណើត)។

៥

ធ្មេញកំណើតបាក់ :

ឧទាហរណ៍

“គេអាចពត់តម្រង់ធ្មេញស្រុកដែលដុះមិនស្មើជួរបាន។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់