វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
និទានកថា
នាម· noun [និ-ទា-នៈ-កៈ-ថា]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [និ-ទា-នៈ-កៈ-ថា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សម្ដីសម្ដែងរឿង, ពាក្យថ្លែងរឿង (ព.ទេ.)។
Learner aid: noun · [និ-ទា-នៈ-កៈ-ថា] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សម្ដីសម្ដែងរឿង, ពាក្យថ្លែងរឿង (ព.ទេ.)។
សម្ដីសម្ដែងរឿង, ពាក្យថ្លែងរឿង (ព.ទេ.)។
តំណាលកថាប្រជាប្រិយមួយប្រភេទដែលមានដំណើររឿងនិយាយទាក់ទងនឹងទំនាស់វិបត្តិផ្សេងៗក្នុងសង្គមដូចជា ទំនាស់រវាងមនុស្សក្នុងត្រកូលអ្នកមាននិងមនុស្សក្នុងត្រកូលអ្នកក្រ រវាងបុគ្គលនិងបុគ្គល រវាងក្រុមនិងក្រុម ជាដើម។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា. និទានកថា)