វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បញ្ញត្តិ
ន. [ប័ញ-ញ៉ាត់]
សេចក្ដីហាមប្រាម, បម្រាម, សេចក្ដីដែលគេតែងតាំង, រៀបចំ; ពាក្យដែលគេកំណត់ហៅ :
សេចក្ដីហាមប្រាម, បម្រាម, សេចក្ដីដែលគេតែងតាំង, រៀបចំ; ពាក្យដែលគេកំណត់ហៅ :
សេចក្ដីហាមប្រាម, បម្រាម, សេចក្ដីដែលគេតែងតាំង, រៀបចំ; ពាក្យដែលគេកំណត់ហៅ :
“មានបញ្ញត្តិ, ធ្វើខុសនឹងបញ្ញត្តិ។”