វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បទ
ន. [បត់]
ឧបាយ; រឿង, ហេតុ; ទី; ការរក្សា; ចំណែក; ជើង; ស្នាមជើង; ផ្លូវ; ទំនង, ដំណើរទំនង, ដើមទង។
ឧបាយ; រឿង, ហេតុ; ទី; ការរក្សា; ចំណែក; ជើង; ស្នាមជើង; ផ្លូវ; ទំនង, ដំណើរទំនង, ដើមទង។
ឧបាយ; រឿង, ហេតុ; ទី; ការរក្សា; ចំណែក; ជើង; ស្នាមជើង; ផ្លូវ; ទំនង, ដំណើរទំនង, ដើមទង។
“”
អំពើសម្លាប់មនុស្សដោយចេតនា ដោយប្រើអាវុធឬមិនប្រើអាវុធ។
“”
បទល្មើសដែលមានទណ្ឌកម្មមធ្យមនៃទោស ដែលត្រូវដាក់ពន្ធនាគារលើសពីប្រាំមួយថ្ងៃដល់ប្រាំឆ្នំា :
“បទល្មើសព្រហ្មទណ្ឌចែកជាបីថ្នាក់ គឺ បទឧក្រិដ្ឋ បទមជ្ឈិម និងបទលហុ។”
គ្វាម, លំនាំ នៃសំឡេងដែលសូត្រ ឬដែលច្រៀង។
“”
(ម.ព. សរភញ្ញ)។
“”
ដ្បិត (ព.បុ.) ; (ព.កា.) ចង្អុលប្រាប់ពាក្យ បទ (ដ្បិត) :
“ប្រពន្ធឃើញឃាត់ទៅ ប្ដីមិនត្រូវថាកុំអ្នក ឯងខឹងលោវាយធាក់ ដោយចិត្តធំបទបានស្រា។ ...(សាស្ត្រាច្បាប់ប្រុស បណ្ឌិតមៃ)។”
(ម.ព. ដ្បិត ផង)។