វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផាហ៊ុម
នាម· noun [ផា-ហ៊ុម](ស. ផា "សំពត់" + ហម អ.ថ. ហុម "ដណ្ដប់")
Learner aid: noun · [ផា-ហ៊ុម]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
សំពត់ដណ្ដប់។ ខ្មែរយើងហៅចំពោះតែសំពត់ព្រែសូត្រសម្រាប់ប្រើពានាឬដណ្ដប់; ច្រើនតែដេរភ្លោះគ្នាសម្រាប់ដណ្ដប់ក្នុងរដូវរងា។