វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ផុង
កិរិយាសព្ទ· verb [ផុង]
Learner aid: verb · [ផុង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លង់ចុះ, លិចចុះ, កប់, ស៊ុន, ជ្រុល :
Learner aid: verb · [ផុង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
លង់ចុះ, លិចចុះ, កប់, ស៊ុន, ជ្រុល :
លង់ចុះ, លិចចុះ, កប់, ស៊ុន, ជ្រុល :
“ផុងកៃ, ផុងដៃ, ផុងជើង, ដើរប្រយ័ត្នក្រែងផុង។”
លង់ខ្លួន, ស៊ុនឬជ្រុលខ្លួនទៅក្នុងអំណាច ក្នុងកណ្ដាប់ដៃគេ ដោយមិនសមនឹងបំណង។
ស៊ុន ឬជ្រុលគំនិតលើការខុសទំនង។
ដេរឬប៉ាក់មួយបែបនៅតាមជាយក្រណាត់ :
“ផុងអាវ, ម៉ាស៊ីនផុង។”